Bluetooth-codecs uitgelegd: SBC, AAC, aptX, LDAC en LC3
Welke codec je koptelefoon gebruikt, bepaalt hoeveel muziekdata er overkomt. Zo verschillen SBC, AAC, aptX, LDAC en LC3, en wanneer het echt uitmaakt.
Bij draadloze koptelefoons kom je termen tegen als AAC, aptX en LDAC. Dat zijn codecs: de manier waarop je telefoon muziek inpakt om die via Bluetooth naar je koptelefoon te sturen. Ze verschillen in geluidskwaliteit, vertraging, stroomverbruik en stabiliteit. Voor de meeste mensen maakt het minder uit dan de marketing doet vermoeden, maar in een paar situaties is het goed om het te weten.
Wat een codec doet
Bluetooth heeft te weinig ruimte om muziek onbewerkt te versturen. Een codec comprimeert het geluid daarom aan de kant van je telefoon en pakt het in je koptelefoon weer uit. Hoe meer data per seconde er overkomt (de bitrate, in kilobit per seconde), hoe minder er hoeft te worden weggelaten. Maar een hoge bitrate vraagt ook een sterkere verbinding. SoundGuys benadrukt vooral één ding: je telefoon en je koptelefoon moeten dezelfde codec ondersteunen. Anders valt de verbinding terug op de eenvoudigste die ze allebei kennen.
SBC: de basis die iedereen heeft
SBC is verplicht voor alle apparaten die muziek via Bluetooth afspelen, dus het werkt altijd. Het is ook de minst efficiënte codec. Volgens SoundGuys haalt SBC ongeveer 192 tot 320 kbps, met merkbaar meer verlies aan detail dan de nieuwere codecs.
AAC: de standaard bij Apple
AAC gebruikt een model van hoe wij geluid waarnemen, zodat het vooral weglaat wat je toch niet hoort. Daardoor klinkt het beter dan SBC, ondanks een lagere bitrate: SoundGuys noemt een maximum van 250 kbps. Apple-apparaten gebruiken AAC, en daar werkt het volgens SoundGuys ook het best. Op Android hing de kwaliteit in hun oudere metingen af van de telefoon, al zijn de zwakste toestellen uit die tests inmiddels van de markt.
aptX: de familie van Qualcomm
aptX komt van chipmaker Qualcomm en is vooral op Android-telefoons te vinden. De gewone aptX haalt volgens SoundGuys 352 kbps, aptX HD 576 kbps met 24-bits geluid. aptX Adaptive past volgens Audioengine de bitrate vanzelf aan de kwaliteit van de verbinding aan, zodat het geluid minder snel hapert. Voor wie gamet of video kijkt is aptX Low Latency interessant: volgens SoundGuys de enige variant met een vertraging onder de 40 milliseconden.
LDAC: veel data, als de verbinding het toelaat
LDAC is de codec van Sony, sinds 2015 op de markt. Volgens Audioengine haalt hij tot 990 kbps en ondersteunt hij 24 bits bij 96 kHz, ongeveer drie keer zoveel data als standaard-Bluetooth. Sinds Android 8.0 maakt LDAC deel uit van Android zelf. Er is wel een kanttekening. Veel telefoons kiezen volgens SoundGuys standaard een stand van 330 kbps, en daarin klinkt LDAC niet beter dan aptX of SBC. De hoogste stand werkt alleen bij een sterke verbinding; in een drukke omgeving valt hij terug.
LC3: de opvolger van SBC
LC3 is de codec van Bluetooth LE Audio, bedoeld als opvolger van SBC. Volgens SoundGuys gaat hij tot 48 kHz en 345 kbps, en speelt hij daarmee in dezelfde klasse als AAC en aptX. Belangrijker is hoe hij omgaat met een zwakke verbinding: aan de rand van het bereik klinkt het geleidelijk minder in plaats van dat het stottert. LE Audio brengt volgens de Bluetooth SIG, de organisatie achter Bluetooth, ook betere ondersteuning voor hoortoestellen en Auracast: één apparaat dat geluid naar een onbeperkt aantal koptelefoons tegelijk stuurt, bijvoorbeeld een televisie in een wachtruimte.
Wat betekent dit voor jou?
Heb je een iPhone, dan gebruik je AAC, en daar werkt het volgens SoundGuys juist goed. aptX en LDAC zijn vooral iets voor Android; kijk met een iPhone liever naar geluid, comfort en de samenwerking met Apple. Onze gids de beste koptelefoon voor iPhone rangschikt daar ook op.
Heb je een Android-telefoon, kijk dan welke codecs die ondersteunt. aptX of LDAC kan dan iets extra's geven, vooral als je muziek in hoge kwaliteit streamt. Maar volgens SoundGuys voldoen SBC en AAC voor de overgrote meerderheid van de luisteraars, en worden codecs steeds minder belangrijk naarmate de techniek beter wordt. De koptelefoon zelf maakt meer verschil dan de codec: zie de beste koptelefoons voor muziek.